felieton

Co dzisiaj? Zastanawiam się wstając rano z łóżka. Co dzisiaj wymyślą te pojebańce. Czy będą zajmować się lustrowaniem jakiegoś Kazia, który jest szefem spółdzielni mieszkaniowej a łączony jest z PO? A może będą tropić jakiegoś zbrodniarza z gestapo, który 60 lat temu zastrzelił jakiegoś Polaka na ulicy? Albo wiekowego staruszka, który lata świetlne temu był SB-kiem i spoliczkował na przesłuchaniu pseudo opozycjonistę? Czy może przeprowadzą spektakularne aresztowanie lekarza, który wziął łapówkę w postaci bombonierki? Możliwości jest wiele. Co polityk to kilka lub kilkanaście „pomysłów”.

Zupełnie niedawno i zupełnie przypadkiem, gdzieś w TV czy radiu natknąłem się na wzmiankę o zjeździe Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich*. W szczegóły nie wnikałem, nie obchodziło mnie to jakoś. Jednak jakiś czas później, znienacka poczęły nękać mnie refleksje na ten temat…

Zasiadłem do kompa, załączyłem Google, wrzuciłem hasło, o ostatnim zjeździe nie znalazłem nic, dziwne.. Ale na szczęście trafiłem na główną stronę tego tworu.

„Zebranie założycielskie KSLP odbyło się podczas II Światowego Dnia Chorego obchodzonego w Polsce na Jasnej Górze 11 lutego 1994 roku, w obecności znakomitego Gościa Kardynała Fiorenzo Angeliniego, ówczesnego Przewodniczącego Papieskiej Rady Duszpasterstwa Służby Zdrowia.
Stowarzyszenie zostało zarejestrowane dnia 4 maja 1994 roku w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie pod nr 2283 uzyskując tym samym osobowość prawną.(…)”

Osiołkowi w żłoby dano,
W jeden owies, w drugi siano.
Uchem strzyże, głową kręci
I to pachnie, i to nęci.
Od którego teraz zacznie,
Aby sobie podjeść smacznie?
Trudny wybór, trudna zgoda
Chwyci siano, owsa szkoda,
Chwyci owies, żal mu siana.
I tak stoi aż do rana,
A od rana do wieczora;
Aż nareszcie przyszła pora,
Że oślina pośród jadła
Z głodu padła.

Mamy majowy weekend i obiecałem sobie, że oleję politykę.
Że nie będę się wkurwiał na matołów z sejmu czy rządu. Pech chciał, że jednak zajrzałem na Onet i w wiadomościach przeczytałem:
Nowy pomysł rządu na szybszą budowę dróg. Z zaciekawieniem przystąpiłem do lektury artykułu. Myślę sobie - oho, chyba coś się zaczęło dziać pomyślnego. Lecz szybko bo już w leadzie wróciłem na ziemię.

Za sprawą posła Palikota wybuchła medialna wrzawa wokół raportu o stanie zdrowia prezydĘta. Świat zwariował i nagle wszyscy wkoło zaczęli udawać się do lekarzy po zaświadczenia dokumentujące dyspozycyjność psychiczną i fizyczną zainteresowanego. Premier, ministrowie, posłowie deklarują się, że takowe zaświadczenia nabędą i opublikują dla przytomności zaciekawionej gawiedzi... Owa dziwna mania zaczyna jako żywo przypominać poprzednią fanaberię rządzących, a mianowicie składanie oświadczeń lustracyjnych.